't Is wit.
  Rekbare inhoud.
  Eet kilometers.
  Enorm trouw.
  Rara... wat is dat?!

‘s Ochtends vroeg begint het werk al weer. “Even het bakkie uittrekken hoor!”, roept iemand en het hek gaat met een groot geraas open. Mijn wekker ;-).

Tien over zeven gaan m’n deuren open en hoor ik gillende, springende kinderen in me klimmen. Ze zingen liedjes, gooien hun tas op de grond, trekken aan de gordels... Ik ben ineens wakker!

Dan begint mijn dag. k Ben altijd benieuwd waar ze me vandaag weer voor gaan gebruiken. Meestal als taxi, maar soms ook als picknickplek, en als ik mazzel heb, mag ik door het zand!! Daar ben ik tenslotte voor gemaakt!
    

k Eet behoorlijk wat kilometers op een dag.

Het begint met een ritje naar school en terug naar huis -- 6 km.
Daarna een ritje naar de base en terug naar huis -- 4 km.
Tussendoor nog een vergadering en iets afleveren/ophalen in het dorp -- 10 km.
En als ik mazzel heb er nog even uit, op weg naar een farm -- 30 km.
Om 1 uur de jongens ophalen bij de pre school -- 4 km.
Om half 2 Tamar ophalen bij school -- 6 km.
Om half 3 Naomi ophalen bij school -- 6 km.
‘ S Middags kinderen rondrijden naar vriendinnetjes, winkel, mall -- 10 km.
‘s Avonds een vergadering -- 4 km.

En dan eindelijk...
Als het donker is en iedereen klaar is met rondrennen en graag wil slapen, gaat het hek open. Iemand roept: “Nog even het bakkie intrekken hoor!!”

Als het hek dicht is, en iedereen zijn bedje opzoekt, praat ik nog even met de katten van de buren. Dan doe ik mijn ogen dicht. Wetende dat ik morgen weer op pad mag!

WANT ZONDER MIJ ... KUNNEN ZE NIET :-)!!